जानकारीका लागि !!

जानेर वा नजानी नै पानीफोटोको यो पुरानो घरमा आइपुग्नु भएकोमा तपाईलाई धन्यवाद । पानीफोटो अहिले नयाँ स्थानमा सरेको छ । यसैले यहाँ लिंकहरु नखुल्ने वा अरु समस्याहरु हुन सक्छन् । यसमा भएका सबै सेवा सहित थप सेवाहरु छन् पानीफोटोमा । यसैले www.paniphoto.com मा आउँनुहोला ।
Showing posts with label खुल्ला बहस. Show all posts
Showing posts with label खुल्ला बहस. Show all posts

आफै बच्नुस्, तपाईलाई कसैले बचाउँदैन

हिजोमात्र कालिमाटी तरकारी बजारमा लागेको आगोले ६ जनाको ज्यान लियो । करोडौंको क्षति भयो । तर सञ्चारमाध्यम एउटा पार्टी विशेषको गाली सम्मेलन (अर्को पार्टीलाई सम्पुर्ण दोष खन्याएर आफु पन्छिने सर्वोत्तम उपाय) को प्रत्यक्ष प्रसारणमा मग्न छन् । हामी त्यसमै भुलेका छौं । हिजोको आगलागीका बारेमा केही बहस तथा चिन्तन भएका छैनन् । र, हुदैनन् पनि । हिजो फागुन महिनाको २० गते काठमाण्डौमा भएको आगलागीको वास्तविक कारण हालसम्म पत्ता लागेको छैन । यो केही विशेष कारणले भएको हुन सक्छ ।

तर अब फागुन, चैत्र र बैशाखमा देशभरका ठाउँहरुमा लाग्ने आगलागीका सम्भावित कारणहरु भने त्यति विशेष हुदैनन् । पोहोरका बर्ष झै यस बर्ष पनि धेरैले आगोमा परेर ज्यान गुमाउँनु पर्ने छ । थोरैमात्र जनचेतना विस्तार गर्ने हो भने र राज्य चनाखो हुने हो भने त्यस्ता सम्भावित खतरा टार्न सक्ने वा क्षति न्युनिकरण गर्न सक्ने स्थिती बन्नेछ । तर यहाँ कसलाई छ त्यसको खाँचो । मिडियालाई दुर्घटनाको लाइभ देखाउँन पाए पुग्यो, कर्मचारीलाई छानविन आयोगमा बस्नु छ, सरकार र सरकारी निकाय ? भो कुरै नगरौं ।

'मात्र पचहत्तर सयमा थेसिस् गरिन्छ' रे !

यो तस्विर मैले काठमाण्डौंमा पुरानो बसपार्कको बिजुलीको पोलबाट खिचेको हुँ । पुरानो बसपार्क छेउछाउमात्र होइन उपत्यकाका धेरै ठाउँमा यस्ता विज्ञापन देख्न सकिन्छ । डिग्री (स्नातकोत्तर) तहमा विद्यार्थीले तयार पार्नुपर्ने थेसिस यसरी किन्न पाइने भएपछि र विश्वविद्यालय तथा प्रशासनले पनि देखेको नदेखै गर्ने हो भने नेपालको शैक्षिकस्तर कहाँ पुग्छ ? समन्धित निकायले यसलाई रोक्नु पर्ने होइन र !

तपाई भन्नुहोस्, यी मन्दिर यहाँ ठिक छन् त ?

उसै त काठमाण्डौको सडक, अझ सडक ढाकेर बसेका छन् मन्दिरहरु । यस्तोमा दुर्घटनाको कारण बढी रफ्तार हुनै पर्दैन । बीच सडकमा मन्दिरको परिसर जोगाउँन लगाईएका बार तथा संरचनाले दुर्घटनाको संख्या बढाइरहेका छन् । दायाँको तस्विर हेर्नुहोस् न, यो तस्विर काठमाण्डौको वीर अस्पताल अगाडी महांकाल मन्दिरसामुन्नेको सडकमा लिइएको हो । कतिपयले त देख्नु भएकै होला, यो क्षेत्रमा यही पीपलको रुखको कारण यातायातमा समस्या हुने गर्छ । यतिमात्रै होइन, ट्राफिक कार्यालयका अनुसार यो क्षेत्र बढी दुर्घटना हुने क्षेत्रमा पर्दछ (दायाँको तस्विरमा हेर्नुहोस्, ठुलो तस्विर भित्र छ ।) । यही कारणले दुर्घटना हुँदा कतिको अंगभंग भएको छ, कतिपयको त मृत्यु पनि भएको होला । यही ठाउँमा ठोक्किएर बढी दुर्घटना हुन्छ भनेर फ्लेक्स राख्नुको साटो यो अवरोध नै हटाउँन सकिदैन । थप स्थानका तस्विर हेर्न भित्र आउँनुहोस्

अबको जेठ १४ एक्लै जाँदैन

-गोकर्ण अधिकारी-
पटक पटक संविधान निर्माणको कार्यतालिका बनाएका मुख्य दलहरुले आजसम्म चुनावपछि एउटै बिषय समयमा पुरा गरेका छैनन् । संविधान निर्माणका बिषयमा दलहरुबीच भिन्न मत त छदैछ एउटै पार्टीमा समेत फरक फरक विचार हुँदा दलहरुबीच सहमतिको प्रयास हुने समयभन्दा पार्टीभित्रै विवाद सुल्झाउँन दलहरुले बढी समय खर्च गरेको देखिन्छ । तर हाम्रो दुर्भाग्य अनि दलहरुको गैरजिम्मेवारी कि उनीहरु कुनै पनि हालतमा आफ्नो गल्ति मान्दैनन् ।

भातृसंस्थाको विगठनको फन्दामा फसेको कांग्रेस आठ महिनाभन्दा बढी एउटै बिषयमा अल्झियो जसका कारण उसले पार्टीको कारण संविधान निर्माणमा कतै कँही असर नपारेको दाबी गरे पनि संविधान निर्माण र शान्ति प्रक्रियाका सन्दर्भमा कांग्रेसले ठोस धारणा बाहिर ल्याउँन सकेन । यसले गर्दा शान्ति प्रक्रिया उसले माग गरे अनुसार उसकै कारण अघि बढ्न सकेन ।

ठुलो हुनुको बेमज्जा !

अपडेट : यो मात्र होइन आशिष लुइटेल अरु पाँचवटा हुबहु उल्था गरेका लेखहरु पनि भेटिए । अन्तत आशिष लुइटेल कान्तिपुरकै माघ २७ गतेको 'शुक्रबार'मा माफी माग्न बाध्य भए । कान्तिपुरले सोही अंकमा क्षमायाचना गर्दै आशिष लुइटेललाई उनी संयोजक रहेको 'शुक्रबार'को जिम्मेवारीबाट हटाइएको जानकारी दियो ।
सानो हुनुमा धेरै बेफाइदाहरु होलान् । तर अरुबाट लुक्न या नदेखिन निकै सजिलो हुन्छ । मनमा लागेका कुरा निर्धक्क भन्न पाईन्छ, गर्न पाईन्छ । चाहे हरेक शब्दहरु अरुबाट चोरिएका किन नहुन् । कसैले यादै गर्दैन । सानो हुँदा बडा स्वतन्त्र हुन पाइने । मज्जा हुन्छ ।

ठुलो हुँदा पनि फाइदाहरु छन् तर माथि भनिएजस्तो सानाले लिने फाइदा ठुलाले लिन सक्दैनन् । अलिकति केही हुन हुन्न अरुले देखिहाल्ने । औला तेर्साइहाल्ने । उसै त अग्लो कद, ठुलो ज्यान यसो फैलिन खोज्यो झन् प्रस्टै देखिने । अनेक किसिमका अफ्ठ्यारा आइलाग्ने । ठुलो भएपछि स्वतन्त्रता भन्ने चिजै नरहने । बडा खुम्चिएर बस्नु पर्ने । बेमज्जा हुन्छ ।

कान्तिपुरलाई नै हेर्नुहोस् न । अँ, उही क्या नेपालमा सर्बाधिक बिक्री हुने राष्ट्रिय दैनिक । कस्तो नबुझेको काठमाण्डौ, विराटनगर, भरतपुर र नेपालगञ्जबाट एकैसाथ प्रकाशित हुने क्या । अब थाहा पाउँनु भयो कति ठुलो छ भनेर । हो कान्तिपुरले आज अलिकति यसो तन्किन खोजेको रहेछ, केटा मोरा (प्यारो गरेर भनेको है) हरुले थाहा पाई गए । भित्र आएर हेर्नुहोस् न ठुलो भएर कान्तिपुरलाई के अफ्ठ्यारो परेछ ।

पढ्न, पढाउँन चै नपाउँने तर उत्तर चै दिनै पर्ने ?

-डा. मतिप्रसाद ढकाल-
केही बर्षअघि एसएलसीको अनिवार्य नेपाली बिषयको परिक्षामा प्रकृति प्रत्यय छुट्याउँन भवितव्य शब्द सोधिएको रहेछ । जसको उत्तरपुस्तिका परिक्षण गर्ने समयमा संस्कृतमा स्नातक गरेर बर्षौदेखि नेपाली पढाइरहेका शिक्षक पनि द्धिविधामा परेर मलाई सोधेका थिए । संस्कृत व्याकरणमा शास्त्री (स्नातक) गर्दै गरेका एकजना विद्यार्थी भाईले अस्ति भर्खरै अनिवार्य नेपाली बिषयमा सोधिएको 'गरिमा' शब्दको प्रकृति प्रत्यय मैले 'गर्+इमा' लेखिदिएँ भनेर मलाई सुनाए ।

जब संस्कृत पढेका नेपाली परिक्षक नै 'भू+तव्य' लाई शुद्ध मान्नुपर्नेमा 'भू+इतव्य' हो कि भनेर 'भवितव्य'मा पर्छन् । र, संस्कृतका विद्यार्थीले नै नेपालीमा 'गुरु+इमा' लेख्नुपर्नेमा 'गर+इमा' लेखेर परिक्षामा उत्तरको 'गरिमा' राख्न सक्दैनन् भने संस्कृत नपढेका र नामै नसुनेका नेपाली बिषयका परिक्षक र परिक्षार्थीहरुले अनिवार्य नेपालीमा सोध्ने गरिएका संस्कृतमुलका शब्दका निर्माणप्रक्रियासँग सम्बद्ध प्रश्नहरुको उत्तरलेखन र परिक्षणमा कस्तो समस्या भोगिरहेका होलान् ? विचारणीय छ ।

तस्विर हेर्नुस् र भन्नुस् यिनको अधिकार खोई ?

तस्विर हेर्नुभयो, कस्तो लाग्यो ? सोच्नु भयो होला वाह क्या मित्रता छ । यस्ता साथीहरु भइदिए जिन्दगी कति सजिलो हुन्छ । यो त भावनाको कुरा भयो । वास्तविकता त यस्तो हुन्छ ।

बिचरा ! पशुपतिनाथ

हिन्दुहरुको तिर्थस्थल पशुपतिनाथ मन्दिरको दुईवटा पाटा हेरौँ ।
एउटा पाटो यस्तो छ : हिन्दुहरुका महादेवको मन्दिर । संसारभरका हिन्दुहरुका लागि सबैभन्दा ठुलो तिर्थस्थल । राजधानीको सुविधासम्पन्न स्थानमा अवश्थित । जहाँ हरेक दिन हजारौं मानिसहरुको भिड लाग्ने गर्छ । जहाँ दिनहुँ हजारौं दर्शनार्धीले लाखौं रुपैयाँ चढाउँछन् । जहाँ लाखौं रुपैयाँ दरका पुजाहरु हुने गर्छन् ।
अर्को पाटो : जहाँ मुलद्धारमै फोहोरको ह्रास हुन्छ । पवित्र वाग्मती वारपार गर्ने पुल जिर्ण र भत्किनै लागेको छ । बिग्रीएका बत्ति बनाउँन जहाँ महिनौं लाग्न सक्छ । मन्दिरहरु दिनानुदिन जिर्ण बन्दै छन् र, मर्मत सम्भारको अति खाँचो छ ।
अब पुर्व नेपालको दुर्गम स्थानमा रहेको पाथीभरा देवीको मन्दिरसँग यसको तुलना गरौं ।

देशको नुन खाएर देशै बिर्सन्छन् डाक्टरहरू

-राजकुमार श्रेष्ठ-
डाक्टरको अनुहार नै हेर्न नपाई ज्यान गुमाउने नेपालीहरुको संख्या अहिले पनि ठूलै छ । सरकारले स्वास्थ्य चौकीसम्मै डाक्टर राख्ने योजना त ल्याएको छ तर, कैयौं जिल्ला अस्पतालहरुमा अहेवदेखि पिउनको भरमा चलिरहेका छन् ।

गरिव नेपाली जनता उपचार नपाएर छटपटाइरहेका बेला नेपालबाट डाक्टरहरुको पलयान भने तिब्र भएको छ । राज्यको लाखौं लगानीमा पढेका चिकित्सकहरु समेत सुटुक्क बिदेश पुगेर उतै रमाएका छन् । नेपाल मेडिकल काउन्सिलमा हालसम्ममा १० हजार ७ सय ७७ जना डाक्टरहरुको दर्ता भएको छ । उनीहरु मध्ये झण्डै आधा विदेशमा पुगिसेकेको जानकारहरु बताउँछन् ।

हालसम्म कति डाक्टरहरु विदेशिएका छन् भन्ने यकिन तथ्यांक कुनै पनि सरकारी निकायले राखेको छैन । एमबीबीएस अध्ययन गर्ने सरकारी कलेज त्रिवि चिकित्साशास्त्र अध्ययन संस्थानबाट डाक्टर बनेकाहरुको पलायनबारे एक गैरसरकारी संस्थाले गरेको अध्ययनले भने चिकित्सक पलायनको कुरुप तस्वीरको संकेत गरेको छ ।

राष्ट्रपतिलाई किन तानिदैछ बालकृष्णकाण्डमा !

जनयुद्धकालमा हत्या गरेको भनेर सर्वोच्चबाट सजाय सुनाईएका बालकृष्ण ढुंगेललाई सरकारले माफीका लागि राष्ट्रपतिलाई पत्र पठाएपछि चर्चा बढ्दो छ । क्षणिक आवेगका भरमा चर्चामा आएका बहसहरुमाथि प्रतिक्रिया दिनेहरुको तछाडमछाड भईरहेको छ । हरेक दलका नेताहरुलाई सो बारेमा केही न केही बोल्नु छ । बोल्दा मेलो नपाउँने हाम्रा नेताहरुको आदत यो बिषयमा पनि कायम छ । अहिले बोलेको कुराले भविष्यमा कस्तो असर पार्छ कसैले सोचेको पाईदैन । उदाहरणका रुपमा माधवकुमार नेपाललाई लिउँ, आजमात्र उनले बिराटनगरमा भनेछन्, आममाफीको सिफारिसलाई राष्ट्रपतिले ‘होल्ड’ गर्नुपर्छ ।(यो आममाफी होइन, माफी मात्र हो ।) यो उदाहरणमात्र हो, राष्ट्रपतिलाई उक्साउँने लहड माधवकुमारको मात्र होइन धेरैमा देखिदैछ । तर संविधानमा कुनै भुमिका नभएका राष्ट्रपतिलाई उक्साउँदा के हामीले सोचेको लोकतन्त्रको मान्यता भत्किदैन ?

बालकृष्णले व्यक्तिगत रिसईवीका कारण हत्या गरेका भए उनले सजाय पाउँनु जति आवश्यक छ, त्यो भन्दा बढी लोकतन्त्रको संस्थागत र नैतिक विकाशको आवश्यकता छ । एक बालकृष्णलाई सजाय दिलाउँने भन्दै संविधानमै नभएको कदम चाल्न राष्ट्रपतिलाई उक्साउँनु हुदैन । र, राष्ट्रपतिले उक्सिनु पनि हुदैन । राजनीतिक विरोध, सहमति र निर्णयको सम्पुर्ण अधिकार संसदको हो । उसैलाई छाडिदिनु पर्छ अनि मात्र लोकतन्त्र बलियो हुन्छ । यो लोकतन्त्रको आधारभुत मान्यता हो । तपाईलाई कस्तो लाग्छ, आफ्ना विचार राख्न तपाई स्वतन्त्र हुनुहुन्छ । विचार राख्नुहोस् ।

पत्रकार भनिने कै मुखमा बुझो लाईदिए पछि बोल्ने कसले ? लेख्ने कसले ?

केही समय अघि मात्र नागरिक दैनिकमा 'समाचारको व्यापार' भन्ने शिर्षकमा 'दी हिन्दु' का ग्रामीण मामिलासम्बन्धी सम्पादकको एउटा कार्यक्रमको अभिव्यक्ति प्रकाशित गरेको थियो । जुन लेखले भारतको पीतपत्रकारिता झर्लगं पारेको थियो । हरेक कुरामा भारतिय हावा लाग्ने नेपाली संस्कृतिमा पत्रकारिता कसरी अछुतो रहन्थ्यो र ? पतित राजनीतिसँगै पत्रकारिता पनि पतित भएको उदाहरण यसैपालीको दशैंमा सार्वजनिक भयो । जरुरी काम भन्दै पत्रकारलाई सरकारी कार्यालयमा बोलाएर स्वास्थ्य तथा जनसँख्या मन्त्री राजेन्द्र महतोले ५ देखि ८ हजारका दरले पत्रकारलाई दशैँ भेटी दिएछन् । पहिलेका बर्ष हल्ला आउँथे । हल्लाले कारबाही गर्न सकिदैन रे, मानियो ।  यसपाली प्रमाण सहित कुरा सार्वजनिक भएको छ । तर कारबाही गर्नुको साटो कर्तुतलाई सामान्यकरण गरिदैछ, किन ?

राजनीतिको नयाँ दृष्य

-पराशर रिजाल, ताप्लेजुङ-
एक समय कसैले 'के गर्दैछस्' भनेर सोध्यो भने रवाफसाथ 'राजनीति' भनेर जवाफ दिईन्थ्यो । गर्वले छाती ढक्क फुल्थ्यो । राजनीति गर्नुको अर्थ हुन्थ्यो त्यागी हुनु, अन्याय अत्याचारका बिरुद्ध बोल्नु, असल संस्कृतिको पक्षमा वकालत गर्नु र अपराध र फट्याईलाई निरुत्साहित गर्नु ।

राजनीति भनेको पुरानो राज्यव्यवश्था, सामन्तीसत्ता बिरुद्ध साहसिक युद्धका रुपमा पनि हेरिन्थ्यो । त्यसैले राजनीति सीमित साहसिक, असल र प्रतिबद्ध मान्छेले गर्ने गर्थे । मूल्य त्यसको प्राण हुन्थ्यो । आज हरेक ठाउँमा राजनीति छ । मूल्यमान्यताविहीन राजनीति । मूल्यमान्यताको राजनीति गर्नेले राजनीति गर्दैछु भन्न पनि लाज मान्ने स्थिती आएको छ ।

दशैँको शुभकामना दिने यस्तो 'स्टाईल'

'भ्रष्टाचारीलाई किरा परोस्' गाली शहरमा हिजोआज खुब चलेको छ । हुन पनि पत्रकार, कलाकार, नेता, प्रधानमन्त्री, सरकारी सचिवहरु सबै यसका ब्रान्ड एम्बेस्डर भएपछि नचल्ने त कुरै आउँदैन । गाली गरेका भरमा र गाली लेखेका गन्जी लगाएर सडकमा हिडेका भरमा भ्रष्टाचार मेटिएला नमेटिएला पछिका तथ्याकंले देखाउला । अहिले त यो गाली जतासुकै मिसिएर आउँन थालेको छ, हेर्नुहोस् न दशैको शुभकामनामा पनि गाली मिसिएछ ।
फोटो : गणेश
यसबारे तपाईलाई केही भन्नु छ कि ! लेख्नुहोस् है ।

गृहमा गच्छेदारदाई र नयाँ पत्रिकामा नेविसंघका भाईहरु

साँच्चै भनुँ भने अब कसैको बिरोधमा केही लेख्न पनि डर लाग्दो वातावरण छ । तरवार सहित पक्राउ भन्ने समाचार लेखेको भन्दै नेविसंघका कार्यकर्ताले नयाँ पत्रिका द्धैनिकको प्रधान कार्यालयमा तोडफोड गरे । मेरो नजरमा नयाँ पत्रिकामा नेविसंघद्धारा गरिएको तोडफोडको बारेमा मिडियामा त्यती समाचार बनेन जति कान्तिपुर र नागरिकहरुका पत्रकार कुटिदा हुने गर्छ । यसको पनि कुनै गुह्य कारण पक्कै छ, पछि उजागर गरुंला । तर नयाँ पत्रिकामा नेविसंघद्धारा भएको तोडफोडको बिरोधमा उठेका आवाजमा ऐक्यबद्धता प्रकट गर्न यो लेख पोष्ट गरेको छु । यो घटनाको बिरोधमा केहि भन्नु छ भने कमेन्ट बक्समा लेख्नु होला ।

पढ्यो, पढ्यो पाठ, सोह्र दुना आठ

पटक पटक बहुमतिय सरकार बन्यो । शान्ति प्रक्रिया र संविधान लेखनको सिन्को भाँचिएन । सबै दोष गयो, बहुमतिय सरकारलाई । अनि क्रम सुरु भयो । बहुमतिय सरकारको राजिनामा गराउँने अनि सहमतिय सरकारको पहल सुरु गर्ने, तर आफ्नै नाममा मात्र । अनि फेरि भएभरको सिप र राजनीति (?) को प्रयोग गरेर पुनः बहुमतिय सरकार बनाउँने । अहिले पुनः त्यही प्रक्रियामा पुगेका छन् दलहरु । झलनाथले राजिनामा दिएपछि राष्ट्रपतिले दिएको सहमतिको समयमा दलहरुले सहमतिको उच्चारण गर्नमात्र भ्याए । हामी सबैलाई थाहा छ, हाम्रा दलहरुको सहमतिको रटान भने 'पढ्यो, पढ्यो पाठ, सोह्र दुना आठ' जस्तो मात्र हो । सदा झै म्याद थप्न भने दलहरु सहमत भएका छन् । अनि कांग्रेसको म्याद थप्ने प्रस्तावमा सहमति हुँदै सहमतीय सरकारका लागि सहमति गर्न तीन दिन म्याद थप्ने राष्ट्रिय सहमति भयो। अब समय बुधबार बेलुका ५ बजेसम्मका लागि पुगेको छ । दलहरुको यो निर्णय तपाईलाई कस्तो लाग्यो ? के बन्ला त सहमतिको सरकार ? लेख्नुहोस्

सुन्दरी प्रतियोगितामा नारी र पशुहाटका पशुहरु

कम्तिमा हाम्रा चेलीहरु यस्ता नहुन् (photo: Freethought)
नारीलाई पशुहाटमा बेच्न राखिएको पशुजस्तो बनाईएको छ, जसलाई खरिदारहरु घुमिघुमि हेर्छन । ओठ जबरजस्ती च्यातेर कति दाँते रहेछ हेर्छन् । हिडाई कस्तो छ, एकछिन हिडाउँछन् । मनलाग्दी अनि अरु के के जाती परिक्षण गर्छन् र, मन परे खरिद गर्छन् । सुन्दरी प्रतियोगिताको छनौट पनि ठ्याक्कै यस्तै हुन्छ, केहीबेरको हिडाई, केहीबेरको बोलाई, केही प्रश्नको उत्तर अनि मनपरे सुन्दरीको ताज । अब भन्नुहोस्, पशुहाटका पशु र सुन्दरी प्रतियोगितामा नारीको स्तरमा कति फरक छ ? 

झलनाथ खनालले व्यवस्थापिका-संसदमा गरेको सम्बोधन

जाँदा जाँदै झलनाथ खनालले आफ्नो राजिनामाको बारेमा संसदमा जानकारी गराउँदै आफ्नो कार्यकालका बारेमा केही समिक्षा गरेका छन् । उनले जेजस्तो समिक्षा गरे पनि हामी पनि अन्धा छैनौ कि कसैले गधालाई घोडा भनेको भरमा पत्याउँने । हामी मन्थन गरौं, झलनाथले संसदमा गरेको गनगन वा गुनासो वा समिक्षा कतिको सही र जायज छ । पढ्नुहोस् र तपाईलाई जे लाग्छ,लेख्नुहोस् ।


नेपाली ब्लगरहरुको आचारसंहिताको प्रारम्भिक अवधारणा

ब्लग खुला आकाश हो । नेपाल भित्र नेपाली र नेपाली बाहेकका भाषाहरुमा ब्लग लेख्ने ब्लगरहरुको संख्या कति छ भन्न सजिलो छैन । कुनै नियम तथा नियामक संस्थाको पहुँच भन्दा टाढा रहेका ब्लगरहरुको कुनै साझा मञ्च हालसम्म रहेको छैन । केही ब्लगरहरु यस्तो साझा मञ्च र ब्लग लेखाईको नैतिक आधार तयार पार्न केही योगदान भने गरिरहेका छन् । यस्तैमा ब्लगर एसोसिएन अफ नेपालअनलाईन पत्रकार संघले २०६८ साउन ११ गते ब्लगरहरुको आचारसंहिता भनेर प्रारम्भिक अवधारणा सार्वजनिक गरेको थाहा भएको छ, जुन यस्तो छ

काठमाण्डौको पानी पिउँदै संघियताको बहस

-विकल्प अधिकारी-
संघियताको बहसले हिजोआज प्राथमिकता पाउँन थालेको छ । जातियताको आधारमा छुट्याइने भनी गरिएको प्रस्तावको अलि नमिल्दो वर्गीकरणलाई भिन्न ढंगबाट बहस गर्न थालिएको छ । यसै सन्दर्भमा संघिय राज्यलाई कसरी आर्थिक रुपमा सम्पन्न गर्ने, स्रोतको वाँडफाँड कसरी गर्ने भन्ने बारेको छलफल थियो लमजुङमा । लम्जुङवासी ललितपुर जिल्लामा बनेको बोतलको पानी पिउँछन् । लमजुङवासीका पसल, होटलमा उपत्यकाको पानी जान्छ । अझ लमजुङको एउटा संघियताको सम्बन्धी कार्यक्रममा टेवल टेवलमा राखिएको बोतलको पानी ललितपुर जिल्लामा बनेको थियो । हामीले पिईरहेको पानी ललितपुर जिल्लामा उत्पादन भएको देखेपछि म सोच मग्न भएँ । हामी लमजुङ लिल्लामा बसेर लगभग २०० किलोमिटर टाढाबाट ल्याइएको पानी खाइरहेका छौ । कल्पना गरे, यातायात र श्रमसगै ललितपुर सहरबाट हिडेको पानी चक्रपथलाई पछि पार्दै थानकोटबाट त्रिशुली र मर्स्याङ्दी किनार पृथ्वीराजमार्ग हुँदै बेसीसहर पुगेको छ । चेपे, मर्स्याङ्दी र दोर्दी नदीहरु र बाटाका छहरा हाँस्दाहुन्, लमजुङे देखेर र भन्दा हुन पानी पनि केन्द्रकै खान्छन् भनेर ।